Parcel Bundler, czyli Webpack bez konfiguracji?

Front-end 4 stycznia 2021

Zapewne kojarzysz Webpacka – najpopularniejszy bundler aplikacji webowych, deklasyfikujący konkurencję tym, jak często jest pobierany i późnej używany.

Ale właśnie jego konkurencję chciałbym Ci dziś pokazać.

Wiesz co? Ten artykuł ma też wersję wideo!

Dlaczego akurat Parcel, gdy mamy Webpacka?

Ponieważ stawia się go w maksymalnie kilka minut.

A jeśli się postaramy, to wystarczy nam i kilkadziesiąt sekund. Co w kontrze do Webpacka, który znany jest z tego, że aby go postawić, trzeba albo użyć czegoś gotowego, albo przedzierać się przez linie kodu, sprawia, że Parcel staje się bardzo atrakcyjnym pomysłem.

A oczywiście, tak jak w przypadku Webpacka, dzięki niemu możemy bundlować nasze skrypty oraz style.

Natomiast jedna mała uwaga – Parcel nie równa się Webpackowi pod kątem ilości wbudowanych funkcji i nie pozwala sensownie modyfikować swojego domyślnego działania, dlatego nie ma szans sprawdzić się u każdego i w każdym projekcie – idealny będzie dla małych stron i aplikacji, w których możemy chcieć poświęcić na konfigurację środowiska jak najmniej.

W takim razie jak można go dodać do projektu?

Na początku, warto postawić nasz projekt (jeśli nie masz tego już za sobą):

npm init # gdy korzystasz z npma
yarn init # gdy korzystasz z yarna

Później, gdy to już jest, możemy dodać samego Parcela:

npm install parcel-bundler --save-dev # gdy korzystasz z npma
yarn add parcel-bundler --dev # gdy korzystasz z yarna

Jak Parcel jest konfigurowany?

Pierwsza rzecz, jaką warto zrobić, aby go uruchomić, to zmienić lekko plik package.json, dodając 2 skrypty (aby łatwiej było nam je wykonywać):

"scripts": {
  "start": "parcel <scieżka do głównego pliku aplikacji>",
  "build": "parcel build <scieżka do głównego pliku aplikacji>"
},

Oczywiście uzupełniając ścieżkę, głównym plikiem, na którym bazuje nasza aplikacja.

Dla przykładu, gdy moim plikiem podstawowym jest index.html, wrzucony do folderu /src/, to całość przybiera taką postać:

"scripts": {
  "start": "parcel ./src/index.html",
  "build": "parcel build ./src/index.html"
},

I teraz, jesteśmy w stanie:

Po wpisaniu jednej z tych dwóch komend Parcel przeszuka podpięty plik, w poszukiwaniu linków do assetów, jak i innych plików, odwzorowując ich strukturę, w folderze /dist/ (pierwsza będzie robić to ciągle – jako że nasłuchuje pliki – druga zrobi to jednorazowo do wersji produkcyjnej).

Dlatego też moje pliki wrzuciłem do folderu /src/ – aby zachować lepszą strukturę, gdy cały wynikowy projekt znajdzie się właśnie w /dist/.

A! I jeszcze jedno, po odpaleniu nasłuchiwania plików komendą „start”, w ten sposób:

npm run start # gdy korzystasz z npma
yarn run start # gdy korzystasz z yarna

…widzimy stronę pod adresem localhost:1234. Dodatkowo odświeża się ona przy każdej zmianie, a jeśli dla plików JS, zastosujemy Hot Module Replacement, to zmiany pokazuje nawet bez odświeżania 🎉

Nasz Parcel zaczyna działać dla plików JS, więc możemy dodać do niego np. kompilator SCSSa!

A robimy to mega prosto (podobnie jak robiłem to w pierwszej części serii o Gutenbergu), importując plik .scss, w pliku JavaScriptu!

Dokładnie w ten sposób:

import '<scieżka do głównego pliku .scss>';

W moim przypadku, w gwoli ścisłości, będzie to wyglądać w ten oto sposób:

import '../scss/main.scss';

Bo cała struktura projektu, w moim przypadku, prezentuje się tak:

Struktura folderów w projekcie opartym o Parcel Bundler

I teraz, gdy odpalimy Parcela, pobierze on paczkę sass z npma lub yarna (w zależności od tego, czego Ty używasz) i automatycznie skompiluje nasz plik do CSSa!

A jak to wygląda w przypadku globalnej instalacji paczki?

Bardzo podobnie, jak w przypadku lokalnej, natomiast tutaj nie mamy dostępu do pliku package.json, a przez to nie jesteśmy w stanie utworzyć własnych skryptów npma i musimy wrzucać ścieżkę do pliku, przy każdym wywołaniu.

Natomiast nie musimy instalować Parcela, dla każdego projektu – to chyba oczywisty benefit 🌷

Globalnie, instalujemy go komendą:

npm install -g parcel-bundler # gdy korzystasz z npma
yarn global add parcel-bundler # gdy korzystasz z yarna

I już w tej chwili, aby zacząć nasłuchiwać zmiany, dla tego samego pliku, w katalogu /src/, jak poprzednio, możemy skorzystać z komendy, którą wcześniej wrzucaliśmy do skryptów w pliku package.json:

parcel ./src/index.html

W ten oto sposób, bez stawiania osobnego projektu, odpalimy Parcela.

I na koniec – co ujrzymy po zbuildowaniu całego projektu?

Po wpisaniu dla lokalnej instalacji Parcela:

npm run build # gdy korzystasz z npma
yarn run build # gdy korzystasz z yarna

…a dla globalnej:

parcel build ./src/index.html

…zobaczymy folder /build/ wyglądający w sposób zbliżony do tego:

I później, plik index.html, z tego folderu, możemy podpiąć jako główny, wrzucając stronę na produkcję ✨

I to oczywiście część możliwości Parcela

Nie chcę próbować, w tym artykule streszczać dokumentacji, dlatego po resztę (m.in ukochany przez chyba wszystkich Code Splitting, Hot Module Replacement, integrację z Babelem, PostCSSem, inne typy assetów), odsyłam Cię jeszcze raz do dokumentacji samego bundlera.

Chociaż oczywiście – jeśli tylko chcesz, żebym rozwinął temat Parcela i jednak streścił trochę tej dokumentacji, to zawsze chętnie to zrobię, więc możesz dać znać w komentarzu, jeśli tylko Cię to interesuje!

I tu, na koniec, powstaje pytanie do Ciebie.

Czego używasz do bundlowania swoich assetów? Webpacka, Parcela, RollUpa, czy może czegoś zupełnie innego? I w sumie – dlaczego? Daj znać w komentarzu 🌸

Komentarze

Może dodasz coś od siebie?